Je ziet het niet vaak dat de titels van een album op de voorkant van een hoes staan.
Ook de namen van bandleden zie je dikwijls niet op de voorkant staan.
Bij Cheap Thrills van Big Brother and the Holding Company is dit echter wel het geval.
Waarom wordt in deze nieuwe Under The Covers uit de doeken gedaan.
Een interview met Doris Konings over het verhaal achter de albumhoes
van Spinvis’s Trein Vuur Dageraad
Na 6 jaar geen regulier album uit te hebben gebracht was hij daar in 2017 zo maar weer.
Nou ja, niet zomaar. Voordat hij zijn album Trein Vuur Dageraad uitbracht was er al een
theatertour met dezelfde naam. Doris Konings was tijdens de gehele reis van theater naar
album als tekenaar betrokken bij het project.
Bij het album Black Holes and Revelations van Muse denk ik altijd
aan de epische gitaarriff in het nummer ‘Knights of Cydonia’. Wat
mij betreft de beste riff van deze eeuw tot nu toe. Maar net als bij
veel hoezen op deze site is, naast de muziek, ook de albumhoes
een kunstwerk op zich. Dit komt vooral door de symboliek ervan.
In de jaren ’60 was het vrij gebruikelijk wanneer een artiest of band
om een foto van zichzelf op de platenhoes te zetten. Dat was bij de
Doors niet anders. Stond echter bij het debuutalbum de band nog
op de hoes, bij het tweede album ‘Strange Days’ was het niet meer
het geval. Jim Morisson had namelijk geen zin om te poseren.
Enema of the State was voor Blink-182 het doorbraak album van de band.
Maar ook van de albumhoes
